Winterclub.nl


Ga naar de inhoudsopgave

Winterweetjes

Op deze pagina staan winterweetjes. Van die dingen waar je aan zou kunnen denken als je op wintersport bent. Hoe zit dat nou? Nu nog maar vier onderwerpen, maar er volgt hier snel meer.
Kom dus binnenkort weer naar winterclub.nl voor het antwoord op nooit gestelde vragen.

Hoe werkt een RECCO?

De RECCO-reflector wordt door verschillende merken in kleding verwerkt hierdoor is het systeem relatief veel vertegenwoordigd onder de wintersporters. Tegenwoordig kun je een RECCO reflector ook los aanschaffen en dan meenemen op de pisten. Maar hoe werkt het systeem nou?

Het RECCO systeem bestaat uit twee onderdelen. De reflector die veelal is aangebracht in skikleding en een RECCO detector.Stel je hebt een rotdag en je wordt bedolven onder een lawine. Je RECCO helpt je helaas niet om onder de sneeuw uit te komen. Het helpt wel om gevonden te worden door een hulp team.

Zo’n hulpteam gaat dan zoeken met een RECCO detector. Deze detector zend signalen uit. De Recco in je jas, je broek, je helm of je schoen weerkaatst die signalen (vandaar reflector!). Het hulpteam kan op die manier detecteren waar iemand onder de sneeuw ligt met een draagbare detector. Dan is het nog wel zaak dat het hulpteam ongeveer op de goede plek zoekt. De maximale detectie afstand van een draagbare detector is 200 meter door de lucht en 20 meter door de sneeuw.Als je geluk hebt, dan helpt een helicopter zoeken. Die heeft een RECCO detector aan boord met een veel groter bereik.

Maar let op:

Zo'n RECCO geeft een gevoel van schijnveiligheid. Maar het systeem wordt ook wel het "dodenopgraaf"-systeem genoemd omdat een reddingsteam met het zoekapparaat meestal pas na een kwartier ter plaatsen is. In die tijd is de overlevingskansen van een lawine slachtoffer fors gedaald en komt de redding vaak te laat.
Ons advies: blijf op piste en ga niet buiten de piste skiën of boarden. Er zijn genoeg kicks en trills op de piste waarbij je minder risico loopt om onder een lawine te komen.

Kun je skiën in Afrika?

Bij Afrika denk je al snel aan droge steppes, wilde dieren en hitte. Allemaal mooi en interessant maar de hamvraag is natuurlijk “kun je er ook skiën”?
Het antwoord op deze vraag is ja.

In Noord Afrika kan dat bijvoorbeeld in Marokko. Maar ook in Zuid Afrika kun je skiën bijvoorbeeld in het minikoninkrijk Lesotho. Om de werkgelegenheid en inkomsten uit toerisme te vergroten heeft de overheid besloten dit gebied als populaire skibestemming met de naam AFRISKI verder te promoten. Skien is te duur voor de locale bevolking, dus die zullen er niet snel komen, maar de rijken uit Johannesburg, dat op slechts vier uur rijden ligt, worden wel verwacht.

(Bijna) overal kun je skiën...

Eigenlijk kun je in elk continent van de wereld wel ergens skiën. Zo zijn er nog veel meer landen waar je kunt skiën en waar je het niet direct zou verwachten.
Een paar voorbeelden -waarbij langlaufen, zandskiën, rolskiën en indoorskiën niet meegeteld worden- zijn:
Turkije, de VS en Canada natuurlijk, maar ook Zuid-Amerika of Nieuw-Zeeland.
Maar je kunt ook naar Gulmarg, India, het skigebied dat de hoogste gondel ter wereld heeft.
Dan zijn er nog landen als China, Andorra, Spanje, Japan, Australië, Zuid-Korea, Mongolië, Iran, Pakistan, Oezbekistan, Kazachstan en Armenië, Chili, Argentinië, Cyprus, Libanon, Schotland en Griekenland.

Heb je nog een aardige aanvulling waar wij niet aan gedacht hebben? Laat het ons weten, via
info@winterclub.nl

Waar komen de pisteregels vandaan?

In de jaren zestig was skiën nog slechts weggelegd voor de hapy few.
Toch voorzag men dat deze vorm van sport en ontspanning een grote vlucht zou gaan nemen.
Hierdoor werden, om alles in goede orde te laten verlopen en om ongelukken te voorkomen in 1967 pisteregels opgesteld.
Als eerste werd dit gedaan door de Internationale Ski Federatie (FIS). Deze regels zijn nog altijd van kracht.
pisteregels gelden voor iedereen - dus voor skiërs, boarders maar ook voor andere pistegebruikers- overal en op elke piste.

Voor de volledigheid staan de pisteregels hier nog eens op een rijtje:

1. Een pistegebruiker moet zich zodanig gedragen dat hij anderen
niet in gevaar brengt.
2. Een pistegebruiker moet zich gecontroleerd voortbewegen. Hiermee
wordt bedoelt dat de pistegebruiker zijn snelheid en techniek aan moet
passen aan zijn capaciteiten, de condities van de piste, de sneeuw, het
weer, en de drukte op de piste.
3. Een pistegebruiker die een andere gebruiker van achteren nadert
moet zijn route zodanig aanpassen zodat hij de andere gebruikers niet
belemmert of in gevaar brengt.
4. In principe mag een pistegebruiker een andere gebruiker van links
en van rechts inhalen, gegeven dat hij genoeg ruimte laat voor
vrijwillige of onvrijwillige capriolen van de ingehaalde.
5. Op het moment dat een pistegebruiker zich op een piste wil
begeven of een piste wil kruisen dan moet hij er zeker van zijn dat hij
daarbij andere gebruikers niet in gevaar brengt.
6. Een pistegebruiker moet (tenzij er een noodzaak is) voorkomen
stil te staan op smalle of onoverzichtelijke gedeelten van een piste.
7. Een klimmende pistegebruiker moet aan de zijkant van de piste
blijven.
8. Een pistegebruiker moet de aanwijzingen van de pistedienst
opvolgen en de borden respecteren.
9. Iedere pistegebruiker is verplicht hulp te bieden als een andere
pistegebruiker in een ongeluk verzeild is geraakt.
10. Iedere pistegebruiker, getuige of betrokkene, moet bij ongevallen
zijn persoonsgegevens verstrekken.

Knoop deze regels in je oren. Ze zijn ook voor jouw lol en veiligheid opgesteld.

Wie heeft wanneer het snowboarden uitgevonden?

De geschiedenis van het snowboarden gaat eigenlijk niet zo ver terug. De eerste ervaringen met het snowboarden stammen uit begin jaren zeventig. In Amerika kreeg een fanatieke surfer met de naam Sherwin Poppen,in de winter van 1970 het idee om van een berg af te surfen. Jackass in de jaren zeventig! Om de plank meer geschikt te maken voor verplaatsing over sneeuw in plaats van over water ging Sherwin de plank modificeren. Deze plank is was hoogstwaarschijnlijk het allereerste snowboard.
Een fabrikant kreeg lucht van deze uitvinding en nam de uitvinding in productie. In die tijd was het board nog kaal. Er zaten geen bindingen op het board en je had er geen speciale schoenen voor nodig. Door de simpelheid van het board kon het relatief goedkoop aangeboden worden. Zo beleefde het board een vliegen de start: in een periode van vijf jaar werd dit board al 300.000 keer verkocht.
De besturing van het board viel nogal tegen. Door verschillende fabrikanten (waaronder Jack Burton) en amateurs werden steeds verbeteringen aangebracht, net zolang tot het board eruit zag, zoals we een snowboard nu kennen. Overigens werden de noviteiten niet wetenschappelijk getest, maar werd vooral ontwikkeld aan de hand van het gevoel van mensen.

De jaren tachtig

In 1982 is het snowboarden wereldwijd nog maar toegestaan in maar 36 ski gebieden.

In 1985 werd het eerste wereldkampioenschap snowboarden gehouden in Zurs, in Oostenrijk. Het snowboard –zoals we die nu ongeveer kennen- werd in 1986 ontwikkeld door Jake Burton en de naam Burton kent elke hedendaagse snowboarder. Hij was degene die voor het eerst gebruik maakte van bindingen op het board. Op die manier ging het besturen van het board vele malen beter.
Op dit moment is ongeveer 30% van de wintersporters een snowboarder. De enige die er blijkbaar nog nooit van gehoord heeft is mijn spellingchecker, getuige de rode golfjes steeds als ik het woord snowboard typ.

Winterclub.nl | Nieuws | Apres ski muziek | Wintergerechten | Winterwebshop | Wintergadgets | Wintervoorbereiding | Vervoer | Winterweetjes | Materiaal | Winterlinks | Contact | Sitemap


Terug naar de inhoudsopgave | Terug naar het hoofdmenu